Google+ czytelnicy

niedziela, 16 lipca 2017

Młoda Gwardia Cesarska 1809 / Imperial Young Guard 1809

    Kontynuując prace nad projektem Wagram pragnę dziś przedstawić dywizję Młodej Gwardii, którą w bitwie dowodził baron Philibert Jean-Baptiste Curial.
    Sama formacja została powołana dekretem z 16 stycznia 1809 kiedy Napoleon dokonał podziału gwardii na młodą i starą. Początkowo składała się ona z istniejących już pułków Fizylierów Strzelców i Fizylierów Grenadierów, a także nowo utworzonych pułków Tyralierów Strzelców oraz Tyralierów Grenadierów.
Z czasem coraz bardziej ją rozbudowywano i stała się najliczniejszą formacją  gwardii. Często była siłą rozstrzygającą losy bitew. Można zaryzykować stwierdzenie, że pod względem wykorzystania w bitwach odpowiadała dywizjom grenadierskim, które posiadały  np. Rosja czy Austria.
    W samej bitwie pod Wagram dywizja Młodej Gwardii nacierała wraz z  "Kolumną Macdonalda"  na austriackie centrum, ponosząc wysokie straty od silnego ognia artyleryjskiego..
Od tej pory brała ona, udział we wszystkich napoleońskich kampaniach, często uczestnicząc aktywnie w wielu bitwach, w przeciwieństwie do Starej Gwardii, która najczęściej pozostawała w odwodzie.
Poniższe oddziały wykonałem z figurek zestawu Italeri 6002 , gdyż ze względy choćby na 2 ladewerki czy posiadane tasaki niespecjalnie nadają się one na piechotę liniową, natomiast po niewielkich konwersjach pasują idealnie do Młodej Gwardii. Najważniejszą konwersją było dodanie kit do czak, których kolor był jednym z wyróżników formacji. Wśród tyralierów warto zwrócić uwagę na granatowe rabaty, można ich też wyróżnić od fizylierów przez domalowanie czarnych kamaszy pod kolano. Z kolei grenadierów od strzelców odróżnia kolor kit i epoletów a także białe paski po bokach czaka.

Tyralierzy Strzelcy Piesi / Tirailleurs-Chasseurs






Tyralierzy Grenadierzy / Tirailleurs-Grenadiers





Fizylierzy Strzelcy Piesi / Fusilier Chaseur





Fizylierzy Grenadierzy / Fusilier Grenadier 





Widok całej dywizji pod dowództwem barona Curiala.

Pod bezpośrednim nadzorem samego Cesarza. Gotowi do natarcia.


poniedziałek, 19 czerwca 2017

Projekt Wagram - Żandarmeria Wyborowa Gwardii Cesarskiej / Project Wagram - Gendarmes Elite of Imperial Guard

  Dziś pozostajemy w klimacie Wagramowo-gwardyjskim. Tym razem jednak nieco o jednym z oddziałów gwardii francuskiej – żandarmach gwardii.
  Żandarmeria to rodzaj policji wojskowej, która służy raczej do utrzymania porządku w armii niż do działań wojennych. Napoleon w lipcu 1801 zlecił powołanie żandarmów wyborowych w składzie 2  szwadrony jazdy i 2 kompanie piesze.
Wraz z ogłoszeniem cesarstwa i ustanowieniem gwardii zostali do niej wciągnięci również żandarmi wyborowi. Po podziale przypisani do Starej Gwardii współtworzyli, wraz z Dragonami Cesarzowej i Grenadierami Konnymi dywizję Ciężkiej Kawalerii Gwardii.
  Ze względu na podobieństwo umundurowania często myleni  z tymi ostatnimi, różnili się jednak wysokością bermyc (niższe niż u grenadierów konnych), kolorem rabatów, mankietów, kołnierzy i pół, oraz kolorem galonu, którym obszyty był czaprak. Podobnie jednak jak Grenadierzy Konni dosiadali rosłych, czarnych koni.W trakcie pierwszej restauracji zmieniono im mundury i dodano kaski zamiast bermyc, jednak Napoleon podczas 100 dni przywrócił im stare mundury. W praktyce jednak nie zdążono w nie zaopatrzyć szeregowych, którzy pod Waterloo wystąpili w umundurowaniu nadanym przez króla. Jedynie oficerowie byli umundurowani "po staremu". Ich bronią był prosty pałasz ciężkiej jazdy, para pistoletów w olstrach a także karabinki kawaleryjskie.
  Dorobili się wśród żołnierzy francuskich pseudonimu „nieśmiertelni”. Należy tu dodać, że miało to raczej negatywny wydźwięk, gdyż przezwisko to nie przylgnęło do nich w uznaniu czynów bitewnych a raczej dlatego, że zwłaszcza w początkowym okresie istnienia w ogóle nie brali udziału w bataliach pozostając w rezerwie. Posiadali jednak szereg innych obowiązków,  między innymi: ochrona osoby Cesarza i zapewnienie porządku w kwaterze głównej, eskortowanie pieniędzy przeznaczonych na wypłaty żołdu, ochrona korespondencji Cesarza, eskortowanie szczególnie ważnych dygnitarzy, wyłapywanie dezerterów i odstraszanie maruderów.
  W trakcie kampanii 1809 brali udział w działaniach pod Aspern i Essling gdzie osłaniali budowę przeprawy z wyspy Lobau. W trakcie bitwy pod Wagram pozostali w rezerwie. Zdarzało im się jednak walczyć w walnych bitwach jak np w 1815 pod Waterloo, gdzie uczestniczyli w słynnej szarży marszałka Neya na brytyjską piechotę.
  Swoje figurki wykonałem z dragonów Italeri, którym przeszczepiłem główki grenadierów gwardii ze Zvezdy, jednak były potrzebne pewne przeróbki. Należało usunąć kordony, zakleić "małpi zadek" na bermycy i blachę naczelną oraz dodać daszek. Zapomniałem jednak o dodaniu akselbantów gwardyjskich na lewym ramieniu, jednak zwrócono mi na to uwagę zbyt późno, gdy figurki były niemal ukończone i nie chciałem już psuć efektu. Zapraszam zatem do zdjęć. Mam nadzieję, że przypadną do gustu i w rozegranej batalii odegrają ważniejszą rolę, niż w tej rzeczywistej.


Grafiki na których się wzorowałem.
 
Tak prezentują się moi wojacy.










Mam nadzieję, że udało mi się co najmniej utrzymać jakość zdjęć z poprzedniego wpisu. Co o nich myślicie? sprawdzą się w boju?

poniedziałek, 5 czerwca 2017

Projekt Wagram: Dywizja Gwardii Włoskiej 1809/ Project Wagram: Italian Guard Division 1809

    Z inicjatywy Schtrasnego rozpoczęły się przygotowania do rozegrania bitwy pod Wagram. Temat samej bitwy można znaleźć pod poniższym adresem:
http://strategie.net.pl/viewtopic.php?f=268&t=16629
Wszystkich chętnych do wzięcia udziału i wsparcia swoimi oddziałami serdecznie zapraszam, gdyż oddziałów do przygotowania jest jeszcze bardzo wiele. Jako zachętę polecam bloga samego inicjatora, gdzie autor dzieli się swoją wiedzą i radzi jak wykonać efektowne jednostki do CK armii:
http://miniwarsy.blogspot.com/
    Projekt znalazł już pewne grono entuzjastów, lecz im nas więcej, tym lepiej. Zachęcam również do kontatu z pomysłodawcą przedsięwzięcia, który zawsze chętnie udzieli porad odnośnie przygotowani Beauharnais, czyli Armii Włoch. W jej skład wchodziły jednak głównie jednostki francuskie, wraz z gwardią włoską i włoskim pułkiem dragonów Królowej.
     Tematem dzisiejszego wpisu są oddziały dowodzone przez odznaczonego Legią Honorową generała Teodoro Lecchiego.  Jednostki te, tak pod względem umundurowania jak i organizacji były wzorowane na gwardii francuskiej. Wyróżniał ich kolor kurtek - zielony zamiast granatowego. Jednostki gwardii włoskiej posiadały ten sam status oraz żołd co Stara Gwardia Cesarska, co może wydać się interesujące zważywszy na to, że Włosi nie mieli reputacji najlepszych żołnierzy. W przeciwieństwie jednak do gwardzistów Napoleona brali oni czynny udział w bitwach kampanii 1809 roku, m.in. pod Raab czy Wagram. W tej ostatniej uczestniczyli oni w ataku słynnej "kolumny Macdonalda".
  Sama dywizja złożona była z dwóch brygad, w skład których wchodzili:
- Brygada pierwsza
  Batalion Welitów Gwardii
  Szwadron Gwardii Honorowej
- Brygada druga
  Batalion Grenadierów Gwardii
  Batalion Strzelców Gwardii
  dwa szwadrony Dragonów Gwardii
Jako wsparcie artyleryjskie - Konna bateria 6 funtowa Gwardii.
Grenadierzy i Welici byli odpowiednikami francuskich Grenadierów i Strzelców Pieszych Starej Gwardii, z kolei strzelcy wzorowani byli na Młodej Gwardii.
Gwardia Honorowa to dość unikatowa i ciekawa organizacyjnie jednostka. Szwadron składał się z mniejszych oddziałów, wystawianych przez 5 miast: Rzym, Brescie, Wenecję, Mediolan i Bolonię. Każdy z tych oddziałów miał własny kolor wyróżniający dlatego figurki na podstawce różnią się między sobą. Mundury dragonów gwardii wzorowane były na francuskich dragonach Cesarzowej z tą różnicą, że galon na obszyciu czapraka był biały. Artylerzyści Konni Gwardii posiadali mundury niemal identyczne jak francuscy odpowiednicy włącznie z  kolorystyką. Co ciekawe, w 1812 roku wydano zarządzenie przydzielające im mundury w kolorze zielonym, jednak nie weszło ono nigdy w życie.
Przejdźmy zatem do zdjęć.

Tablica mundurowa, która posłużyła mi jako główny wzór. Korzystałem również z prac Knotela.

Grenadierzy Gwardii. Warto zwrócić uwagę na zielone kurtki, srebrne blachy naczelne i kolor kit. Figurki z zestawy Zvezdy 8030.

Welici Gwardii. Figurki grenadierów bataliony Neauchatel z zestawu Zvezdy 8080. 

Strzelcy gwardii, pochodzą z zestawu Zvezdy 8042.

Dragoni Gwardii. Figurki Italeri 6015. Kity przy kaskach dorobione z GS. Warto dobrać konie z trzema klapami na olstrach. 



Szwadron Gwardii Honorowej. Korpusy i konie z zestawu Italeri 6015. Jedna z główek przeklejona od francuskiego karabiniera, druga z zestawu główek od Franznapa. Ponownie warto zwrócić uwagę na olstra z klapami u koni. Istotne również wypustki na kołnierzach i rabatach. 



Artyleria konna gwardii. Figurki z zestawu Italeri 6018. 


Generał Teodoro Lecchi. Figurka z zestawu Zvezdy 8080. Należy poczynić niewielkie konwersje, takie jak: dodanie epoletu na prawym ramieniu, dorobienie pasa i dodanie białego galonu na bikornie. 



Rzut oka na całą dywizję.

Jako bonus dodaję tutaj zdjęcie włoskiej pieszej baterii gwardii, którą popełniłem przypadkiem, nie zauważając, że w składzie widnieje bateria konna, niemniej malowanie jest zgodne z tablicami mundurowymi, dlatego postanowiłem ją również tu umieścić. Figurki  Italeri 6135. Należy zamalować blachę naczelną.

  Mam nadzieję, że udało mi się poprawić jakość zdjęć (bo jak mówił Schtrasny, gorzej i tak już być nie mogło), za pomoc w czym serdecznie dziękuję Agacie.
Liczę na wasze uwagi i zapraszam do podzielenia się opinią na temat powyższych prac.













wtorek, 25 kwietnia 2017

Pułk rosyjskich kirasjerów Jego Wysokości / Russian Cuirassiers of His Majesty Regiment

     Dziś powrót do jazdy ciężkiej, tym razem pułk Jego Wysokości.
Jeśli chodzi o prestiż, oddział ten wraz z pułkami Jej Wysokości oraz Orderu Wojennego znajdował się zaraz za pułkami zaliczanymi do gwardii, czyli Kawalergardzkim i Leibgwardyjskim.
Sam został wciągnięty w poczet gwardii na początku 1813 roku, za zasługi w kampanii 1812.
Wtedy to na kołnierzach kurtek pojawiły się gwardyjskie belki.
Nie potrafię ustalić, czy gwiazda Świętego Grzegorza na czaprakach pojawiła się zamiast cyfry carskiej po wpisaniu jednostki do gwardii, czy znajdowała się tam już wcześniej.
Pułk otrzymał kirysy na wyposażenie w lecie 1812 roku, zaraz po pułkach gwardyjskich.
Żołnierze byli uzbrojeni w pałasze i parę pistoletów w olstrach. Flankierzy dodatkowo posiadali karabinki (16 ludzi na szwadron, jak w pozostałych regimentach kirasjerów).
Szeregowi obowiązkowo nosili wąsy, oficerowie musieli je golić.
Pułk walczył między innymi w 1807 roku pod Pruską Iławą, gdzie zdobyli orła II batalionu 24 francuskiego pułku liniowego i zadali temu oddziałowi ciężkie straty, a także pod Borodino i Lipskiem.
    Kirasjerzy w mojej wersji są na drugą połowę 1812 roku, czyli w kirysach, ale jeszcze bez gwardyjskich belek.


Wzory umundurowania rosyjskich kirasjerów.





Tak prezentują się moi wojacy. Liczę na wiele udanych szarż.